سینه ای لرزان

مراچشمانی مست می خواهی و

لبهایی که میزبانت باشد

بی آنکه فراتر از خواسته هایت بخواهد و

دورتر از اندیشه هایت بپندارد

تو " زن " را اینگونه می خواهی

من اما جای شلاق زمانه بر چهره دارم و

گیسوانی که باد صافشان کرده

با این حال چشمانم اگرچه مست اما

می تلخ اندوه را لاجرعه سر کشیده

و لبهایم بغض گلویم را نهان دارد

با این همه می دانم

                          تو چیز دیگری در " زن" نمی جویی