بوم

انجمن خانه ماست

neginbehkam — Sun, 13 Jul 2008 15:58:18 GMT

فراخوان بیش از 500 روزنامه‌نگار و اصحاب رسانه برای حمایت از

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران

در حالیكه بر اساس اصل 26 قانون اساسی و مقررات قانون كار كشور، تشكیل تشكل‌های صنفی و اتحادیه‌كارگری جزو حقوق اساسی ملت تلقی شده‌‌است، وزارت كار و امور اجتماعی بعد از ایجاد موانع متعدد برای فعالیت آزاد انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران اینك با اعلام اینكه فراگیرترین انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران واجد شرایط انحلال است،‌همچنان سعی می كند به این رویه ناصواب ادامه دهد.

دخالت و اعمال نظر در امور تشكل های صنفی، اتحادیه‌ها و سندیكاهای كارگری و كارفرمایی در شرایطی ادامه می‌یابد كه هنوز مشكلات ناشی از این دخالت ها و اعمال نظرها در سه سال گذشته گریبانگیر كشوراست و جایگاه ایران را در سازمان‌های بین‌المللی و مجامع جهانی به مخاطره انداخته‌است.

شواهد و قرائن امر نشان می‌دهد كه تلاش وزارت كار و اموراجتماعی برای اعلام انحلال یكی از بزرگترین تشكل‌های كارگری كشور به بهانه‌های غیرحقوقی، بیش از هر چیز تحت تاثیر اراده سیاسی صورت می گیرد، هرچند كه عضویت نزدیك به چهارهزار روزنامه‌نگارایرانی در انجمن صنفی روزنامه‌‌نگاران ایران، بیانگر مقبولیت و مورد اعتماد بودن این نهاد صنفی‌،حرفه‌ای از سوی اعضای آن است.

دست‌اندازی به تشكل‌های مستقل كارگری و ایجاد مشكل در فعالیت‌های نهادهای مدنی ضمن مغایرت با شعارها و وعده‌هایی كه سرداده‌می‌شود، فضای كار كشور را به فضای بی‌اعتمادی بدل می‌سازد، ضمن آنكه این اقدام با مفاد مقاوله‌نامه‌های 87 و 98 سازمان بین‌المللی كار، ماده 22 میثاق حقوق مدنی وسیاسی و ماده هشت میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی كه دولت ایران ملزم به رعایت آنهاست در تعارض و تضاد جدی است.

ما امضاكنندگان این بیانیه به عنوان جمعی از روزنامه‌نگاران، نویسندگان و وب‌نگاران ایران اعلام می‌داریم كه همچنان انجمن صنفی روزنامه‌‌نگاران ایران را تشكل صنفی و حرفه‌ای خود دانسته و در همه‌حال به ارتباط صنفی خود در چارچوب این انجمن پایبند بوده و به این تعهد ملتزم خواهیم بود.

ما امضاكنندگان این بیانیه ضمن اعلام حمایت قاطع از انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران كه فراگیرترین و بزرگترین تشكل روزنامه نگاری كشور در تمام طول تاریخی روزنامه‌‌نگاری در ایران است، به كسانی كه تلاش می كنند برسرراه فعالیت انجمن مانع ایجاد كنند، توصیه می كنیم دست از این اقدام برداشته و همگام با دیگراعضای صنف روزنامه نگار، نیروی خود را صرف رفع مشكلات صنف و انجمن صنفی روزنامه‌نگاران كنند.

از تمام روزنامه‌نگاران می خواهیم تا از طریق ارسال ای میل به آدرس anjomankhanemast@yahoo.com ازاین بیانیه حمایت كنند.

جیب هایی که باید پر شود

neginbehkam — Fri, 16 May 2008 12:16:18 GMT

مطلب زیر یادداشتی ایست که برای ویژه نامه آخر هفته اعتماد نوشتم:

چه کسي اين بازار را کارگرداني مي کند؟ دست کدام افراد قدرتمندي پشت گروه هاي دلال را گرما مي بخشد که چنين به راحتي قوانين را زير پا مي گذراند تا رانت هاي چند هزار ميلياردي را راهي کيسه هاي خود کنند؟ اين بار اول نيست که بخش توليد و مصرف کالايي فدا مي شود تا منافع عده يي خاص را تامين کنند. و اينک پس از شکر و سيمان نوبت به برنج رسيده تا کشاورزاني را که صدايشان به جايي نمي رسد با صنعتگران ورشکسته همدرد کند. پشت پرده بازي با تعرفه و گراني برنج چه مي گذرد؟ چند ماه پيش که خبري از گراني برنج نبود، چرا يک شبه و بي دليل تعرفه 150 درصدي برنج صفر شد؟ چرا به فاصله مدت کمي از صفر شدن تعرفه واردات برنج که به تبع آن بايد به کاهش قيمت برنج در بازار بينجامد و در حالي که قيمت جهاني اين محصول تنها رشد 20 درصدي را تجربه کرده، ناگهان قيمت برنج خارجي به طور سرسام آور افزايش مي يابد تا به برنج ايراني هم علامت دهد و قيمت برنج ايراني را هم بالا بکشد؟...

نقطه

neginbehkam — Wed, 30 Apr 2008 14:22:23 GMT

دیروز قبل از اینکه بمیرم موهامو بافته بود.بهش گفتم پشتمو بخارونه. رگای دستش زده بود بیرون. داشتم فکر می کردم چقدر قیافش چندش آوره. یه روند حرف می زد .چقدر دلم می خواست خفه شه. چند بار اومد نوک زبونم بگم چقدر زر می زنی ُ اما نگفتم . شنیدم که داشتم بهش گفتم : چه با نمک حرف می زنی.خوب شد که زودتر مردم . از اون روز که علی رو فرستاده بودم نون بخره انگار یه جورایی منتظر این لحظه بودم. اوه اوه حالا فردا کی بره دم خونه ثریا اینا ترشیا رو ازش بگیره

سیاه

neginbehkam — Wed, 02 Apr 2008 19:17:38 GMT

سرم درد مي كنه مي كنه. دوست دارم سياها رو سفيد ببينم نمي شه نمي شه . حالا كه سياها سفيد نمي شن مي خوام خودمو گول بزنم بزنم . مي گه چرا صبح تا شب دراز كشيدي به ترك ديوار نگاه مي كني مي گه چرا ماتت مي بره مي گه چرا خوشحال نيستي مي گه چرا با ما حرف نمي زني اصلا بايد بري روان پزشك روان پزشك روان پزشك روان پزشك ...... چرا مثل بقيه نيستي چرا همش فكر مي كني چرا هميشه يه ليخند تخمي رو لبت نيست چرا بلد نيستي غذا بپزي چرا قربون صدقه ملت نمي ري چرا معمولي نيستي معمولي معمولي معمولي .......... چرا گول نمي خورم چرا خنگ نيستم چرا همه چيزو زيبا نمي بينم چرا با همه چيز كنار نمي آم چرا سياها رو سفيد نمي بينم چرا نمي رم پيش روان پزشك چرا سرم درد مي كنه .......

تو "زن" را اینگونه می خواهی

neginbehkam — Thu, 31 Jan 2008 15:25:44 GMT

مرا طره گیسویی تاب خورده می خواهی و

سینه ای لرزان

مراچشمانی مست می خواهی و

لبهایی که میزبانت باشد

بی آنکه فراتر از خواسته هایت بخواهد و

دورتر از اندیشه هایت بپندارد

تو " زن " را اینگونه می خواهی

من اما جای شلاق زمانه بر چهره دارم و

گیسوانی که باد صافشان کرده

با این حال چشمانم اگرچه مست اما

می تلخ اندوه را لاجرعه سر کشیده

و لبهایم بغض گلویم را نهان دارد

با این همه می دانم

تو چیز دیگری در " زن" نمی جویی

تب کردم

neginbehkam — Sat, 26 Jan 2008 17:07:08 GMT

سکوت سکوت

نباشم نباشی

اونا هم نباشن

هیچی هیچ کس هیچ جا

نه من نه تو

اگه ام تو می خوای ، بدون من

برم برم برم

فردا ، کدوم فردا

همه هستن ، هیچکی نیست

پا

راه

خسته

گم

تب کردم

نه دیگر این برف را سر باز ایستادن نیست

neginbehkam — Mon, 07 Jan 2008 16:04:18 GMT

اومدي تو درو ببند . سرده . خونه رو با زور بخاري يه كم گرم نگه داشتم . در رو ببند . نمي دونم اين برفا كي مي خواد آب بشه . اين قدر از زور سرما چايي خوردم همش تو راه مستراح كار مي كنم . خيلي سرده . هر روزم سرد تر مي شه لامصب . انگار نه انگار كه يه روزي گرمايي بوده ، آفتابي مي زده . از صبح تا حالا نمي دونم چرا دست و دلم به هيچ كاري نمي ره . صد بار " سنگ آفتاب " اوكتاويو پاز رو برداشتم بخونم ، حوصله ام نشد . اصلا از صبح دارم فكر مي كنم چي شد تو اين مملكت جلال آل احمدها جاي صادق هدايت رو گرفتند ؟ شايد هم جاشو نگرفتن ، اين مملكت از اول جاي جلال ها بوده و صادق بيچاره اشتباهي اين وسط سبز شده ! اصلا اينجا سرزمين فرفره هاست . خدا رو چه ديدي شايد تو اين سرماي جاودانه ما هم فرفره شديم ! ديگه خسته شدم از سرما اما انگار كه " اين برف را سر باز ايستادن نيست "

فراری

neginbehkam — Thu, 03 Jan 2008 18:24:18 GMT

نگو نه . وقتي مي گم هست نگو نيست . از زجري كه نكشيدي چيزي نگو . بدبختي منو با حرفاي اپن مايند گونه ات انكار نكن . تو كه نكشيدي . تو كه نديدي . تو كه له نشدي . از چي حرف مي زني با من ؟ من كه عمق اسارت و حقارت رو هر لحظه با پوست و استخوانم لمس مي كنم از كدام زيبايي از كدام لحظه از كدام شب با من حرف مي زني؟ مي گويي جرم نيست ؟ چرا هست . وقتي مجبور باشي پنهانش كني تا كسي احساسش نكند تا كسي يادش نيفتد تا كسي نبيند تا كسي نشنود يعني موجوديتش جرم است . البته به قول يك مجرم شاعر " من از نهايت شب حرف مي زنم " ، نه از آنجا هايي كه شبهايشان رو به سحر گذاشته . من اينجا را مي گويم . اينجايي كه با چنگ و دندان چسبيده ام و نمي توانم بگذارمش و بروم . اينجا ما مجرم هستيم . بايد پنهانش كنيم . كسي نفهمد ، كسي يادش نيايد . ميدان ونك بايد تعهد بدهيم . بايد امضا كنيم كه دفعه آخرمان است پنهان نكرديم . بايد از تاكسي كه پياده مي شوي پاهايت بلرزد ، نكند دستگيرت كنند. نكند باز تو ميدان به سمتت حمله ور شوند . نكند باز مجبور شوي بدوي ، فرار كني ، باز پليس ، باز تو ... چنگ ، تقلا ، خشم ، جرم ، ماشين ، وحشت ، چشمهاي بي تفاوت ، نفرت ، فرار ، فرار، فرار، فرار ، فرار .... كسي يادش نيايد كه من " زن " هستم .

آقای رکوردشکن

neginbehkam — Fri, 21 Dec 2007 15:33:31 GMT

آقاي احمدي نژاد حدودا 5/2 سال پيش را يادتان هست ؟ يادتان هست چه شوري داشتيد ، مي گفتيد نفت را سر سفره مان مي آوريد ؟ مي گفتيد جلوي گراني ها را مي گيريد ؟ مي گفتيد اين قدر كار داريد كه اسلاميزه كردن مدل موي دخترو پسرها جايگاهي در برنامه تان ندارد؟ يادتان هست ؟ والا آن موقع اينقدر حرف مي زديد و وعده مي داديد كه من يادم نيست چه برسد به خودتان . آن موقع هنوز پر شور بوديد و مثل 2و3 ماه اخير كلامتان كمي لحن احتياط يا شايد پختگي به خود نگرفته بود . تا آن موقع فكر مي كرديم فقط خاتمي مي تواند ركورد دار حرف زدن باشد اما الان پي برده ايم كه هر كسي در اين جايگاه قرار بگيرد فقط بالاي منبر مي رود ، چه آخوند باشد و چه نباشد . شايد هم مخاطبتان ما نبوديم و ما با توهمي فانتزي به خودمان گرفته بوديم مثلا وقتي مي گفتيد پول نفت را سر سفره مردم مي بريد مخاطبتان مردم ونزوئلا و سوريه و لبنان بوده ما جنبه نداشتيم و فكر مي كرديم با ما هستيد . راستي اين را هم يگويم كه نگران ركورد زدن نباشيد چون شما نه تنها توانستيد از نظر حرف زدن ركورد خاتمي را بزنيد بلكه در پس گرفتن حرفها هم همتا نداشتيد . يادتان هست چند بار رفتيد اين كشور و اون كشور اعلام كرديد اسرائيل را به رسميت نمي شناسيد و اسرائيل بايد نابود شود ، كلي براي ما مردم گرسنه و بدبخت هزينه و دردسر درست كرديد ، اما همين يه هفته ، 10 روز پيش تو كنفرانس مطبوعاتيتون گفتيد كه " شايد راجع به موجوديت اسرائيل تغيير موضع بدهيم " و آن را منوط به تغيير موضع آمريكا در برابر ايران كرديد. يا همين پارسال همراه با كابينه و دم و دستگاه محترمه اعصاب همه اقتصاددانان مملكت را به هم ريختيد و رابطه نقدينگي و تورم رو از اساس انكار كرديد ، هر چه گفتند كه انكار اين رابطه مضحكه خواستيد ثابت كنيد كه مرغ يك پا دارد و سياستهاي اقتصاديتان را هم بر اساس همين تفكر تنظيم كرديد ، اما چند روز پيش آمديد دررسانه فخيمه ملي همراه با پوزخندي تسكين دهنده افزايش نقدينگي را از عوامل اساسي رشد تورم در ماههاي اخير اعلام كرديد.

آقاي رييس جمهور مردمي ، مي دانيد بد نيست آدم بخواهد خيلي چيزها را خودش تجربه كند تا باورش بشود اما نه به قيمت گرسنه تر شدن شكم يك ملت .

... لعنت بر خودمان باد

neginbehkam — Sun, 16 Dec 2007 19:49:59 GMT

گله ای نیست . می پذیریم وقتی زنان ایرانی اینگونه می پسندند . وقتی حسادتهای کوته فکرانه زنانه این جسارت را به مردان این مملکت داده تا حول تمام محورهای زنان تصمیم بگیرند و حتی استاد گرانقدر آقای خزعلی که سالهاست نعمت شنیدن را از دست داده اند و کر تشریف دارند به خود اجازه دهند در سن ۱۰۰ سالگی درباره مسائل زنان اظهار نظر کنند و همراه با آب شدن کله قندی در دلشان بگویند که بهترین کاری که یک زن می تواند بکند شوهر داری است . نمی توان از استاد خزعلی بزرگوار گلایه کرد . چه جای گلایه ای که نمایندگانمان در مجلس استقبال می کنندو حتی روشنفکران همکارمان در مطبوعات تلوبحا ابراز خوشحالی می کنند از دستگیری خانمهایی که احتمالا می ترسند دل شوهرانشان را ببرند . دیگر چه می شود گفت ؟ وقتی در مملکتی مهمتر از حل بحرانهای اقتصادی و سیاسی و مهمتر از سیر کردن شکم ادمها و هر چیز دیگری این باشد که برجستگی های بدن زنان را چگونه پوشاند تا مایه تبرج نشوند دیگر چه جایی برای بحث می ماند؟ گلایه نکنیم ، حقمان است . وقتی تمام فکر و ذکر عمده زنان یک جامعه این باشد که چطور شوهران خود را پایبند نگه دارند و دغدغه دیگری ذهنشان را نیازارد آیا این ناحق است که بگویند فقط به درد شوهر داری می خوریم ؟ گله از مسئولان و مردان و دولت نکنیم حقمان بیش از این نیست . روسری سر می کنیم ، لباس گشاد می پوشیم ، چکمه نمی پوشیم ، تمام هم و غممان اين خواهد بود كه مبادا مچ پايمان را نامحرم ببيند و متبرج شود ، جز به شوهر داري نمي پردازيم و ديه مان بيش از بيضه يك مرد نمي شود چون خودمان خواسته ايم و بيش از اين ها چيزي نخواسته ايم . گوني هم كه تنمان كنند حقمان است . چطور توقع داريم مردان ما را بيشتر از يك تن ببينند و دولت حقوقي بيش از حالا برايمان قائل شود ؟ تا خودمان به لزوم تحول شرايط ايمان نياوريم شرايط همين است .